{nc} myroommate - 18

NC MYROOMMATE - 18

  

“โอ้ย!  ฮันบินมันเจ็บนะเว้ย เป็นอะไรของมึงเนี่ย!” จินฮวานตะโกนใส่หน้าคนตัวสูงอย่างเหลืออดเพราะการกระทำรุนแรงที่เขาไม่เคยทำกับผม ฮันบินเมื่อเดินมาถึงรถก็จัดการเปิดล็อคและเปิดรถด้วยมือเดียวเพราะอีกมือหนึ่งกำลังกระชากคนด้านหลังอย่างเหลืออดไม่ได้สนใจเสียงร้องโอดโอยด้านหลังเลยซักนิดเพราะความโกรธในกายมันมีมากกว่า จัดการนำถุงใส่ของที่จำเป็นไว้หลังรถก่อนจะเดินอ้อมไปที่นั่งข้างคนขับที่มีว่าที่แฟนอย่างจินฮวานนั่งกอดอกมองไปทางอื่นอยู่แล้ว จัดการเปิดประตูข้างคนขับออกแล้วคร่อมไปที่ตัวของจินฮวานทันที

“เห้ย! จะทำอะไร!” คนตัวเล็กเมื่อเห็นแบบนั้นก็ใช้มือทั้งสองข้างผลักดันคนด้านบนออกแต่แรงอันน้อยนิดก็ไม่มีผล ฮันบินรวบมือทั้งสองข้างของคนใต้ร่างชูขึ้นสูงด้วยมือเดียวก่อนจะใช้อีกมือจับเข้าที่กลางเป้ากางเกงของอีกคนแรงๆจนได้รับเสียงครางหวานมาเป็นรางวัล

“อ๊ะ.. จะ..จะทำอะไรปล่อยนะเว้ย..”

เสียงร้องตะโกนโวยวายแปรเปลี่ยนเป็นเสียงครางหวานแหบพร่าได้ไม่ยาก ฮันบินยกยิ้มอย่างผู้ชนะมืออีกข้างที่กุมแกนกายของคนตัวเล็กก็เริ่มลูบไล้ไปมาจนเจ้าของบิดกายเร่าอย่างน่าสงสาร คนตัวเล็กกัดปากแน่นเพื่อกลัดกลั้นเสียงน่าอายไม่ให้เล็ดลอดออกจากปากอย่างแรงจนกลัวว่าปากเล็กนั้นจะช้ำ เหงื่อเม็ดเล็กผุดขึ้นตามขมับทั้งที่ข้างในรถเปิดแอร์อยู่

ของหวานชิ้นโตอยู่ตรงหน้าแล้ว มีหรือคิมฮันบินคนนี้จะปล่อยไปได้ง่ายๆ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ถูกจุดขึ้นบนมุมปากหนาฮันบินโน้มตัวลงจินฮวานช้าๆ หยุดอยู่ที่ใบหูขาวที่บัดนี้เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงก่อนจะกระซิบด้วยเสียงแหบพร่า

“ผมจะทำให้พี่รู้ว่าคิมฮันบินคนนี้แหละ ผัวพี่..”

ก่อนที่คนเป็นพี่จะได้ตอบโต้ก็โดนปากหนาของฮันบินประกบเข้าที่อวัยวะเดียวกัน สัมผัสจาบจ้วงของคนตัวใหญ่ด้านบนทำให้ต้องเบ้หน้าเพราะแรงที่ถูกส่งมาจากอีกคน ดูดดึงจนไปทั่วกลีบปากบางจนบวมเจ่อและแน่นอนว่าอีกไม่นานคงจะแปรเปลี่ยนเป็นสีม่วงในอีกไม่ช้า

ลิ้นร้อนสอดเข้าไปด้านในโพรงปากบางเมื่อคนใต้ร่างทำท่าจะอ้าปากหอบเอาอากาศหายใจเข้าปอด เกี่ยวกระหวัดกับลิ้นเล็กจนเกิดเสียงจ๊วบจ๊าบน่าอายดังทั่วรถ เมื่อตะโบมจูบจนพอใจ ฮันบินค่อยๆผละออกจากกลีบปากบางช้าๆ จูบเบาๆที่ปากเล็กสั่นระริก

มือหนาค่อยๆถลกเสื้อยืดตัวบางของอีกคนขึ้นจนเจอกับตุ่มไตกลางอกที่ตั้งชันเชิญชวนให้ผู้พบเห็นได้เข้าไปลิ้มลอง ฮันบินก้มลงครอบปากลงกับตุ่มไตสีหวานดูดดุนสลับกับเลียไปมาเหมือนกับสิ่งนี้เป็นลูกอมรสหวานยังไงยังงั้น จินฮวานมองภาพนั้นด้วยกายที่สั่นระริกเพราะแรงอารมณ์ที่โดนอีกคนปลุกขึ้นมาในที่แบบนี้อย่างช่วยไม่ได้

“อ๊ะ.. อ๊าส์ ฮะ..ฮันบิน มันเสียวนะอื้อ...”

ครางกระเส่าออกมาอย่างหมดความอดทนเมื่อคนตัวใหญ่กัดลงที่ยอดอกของตัวเองเบาๆ ฮันบินกระตุกยิ้มร้ายขึ้นมาอีกครั้งก่อนที่จะไล้ริมฝีปากไปทั่วแผ่นอกบาง จูบซับทั่วทุกตารางนิ้ว ใช้จังหวะที่คนตัวเล็กเผลอจับเข้าที่ซิบกางเกงของคนใต้ร่างดึงมันลงเร็วๆ ไม่นานกายบางก็มีแค่เสื้อสีขาวตัวบางกับอันเดอร์แวร์สีขาวสะอาดปกปิดร่างกาย

“น่ารักจังครับเมีย.. จะกินแล้วนะครับ..”

กระซิบข้างหูด้วยเสียงกระซิบแหบพร่าใช้ลิ้นสอดเข้าไปในหูของคนตัวเล็กพร้อมกับมือหนาที่ดึงขอบอันเดอร์แวร์ของอีกคนลงมาจนร่นลงไปนอนกองกับพื้นโดยมช้เวลาไม่ถึงสองวิ แกนกายเล็กสั่นระริกตั้งชูชันขึ้นอย่างน่ารักเพราะอารมณ์ที่ถูกปลุกโดยคนด้านบน ฮันบินมองมันไม่นานก็หันไม่สาละวนกับใบหูแดงของคนตัวเล็ก จับเข้าที่แก่นกายเล็กก่อนจะชักรูดรั้งขึ้นลงช้าเนิบ

“อ๊าส์! ฮันบินเค้า..อิ๊”

จินฮวานครางลั่นเมื่อคนด้านบนเปลี่ยนจังหวะจากช้าเนิบเป็นแรงเร็ว สัมผัสจากมือหนา ทุกสัมผัสของคิมฮันบินยังคงทำให้จินฮวานแทบจะละลายได้ทุกครั้ง.. คนตัวเล็กปรือตามองคนด้านบนอย่างยากลำบาก มือเล็กที่ตอนนี้ถูกปล่อยจากการจับกุมของมือหนาถูกยกขึ้นมาคล้องคอของอีกคนไว้ ฮันบินมองคนตัวเล็กอย่างไม่เข้าใจแต่ไม่นานก็กระจ่างเพราะแรงจากมือเล็กที่ดึงรั้งคอให้ผมเข้าไปหา

“อึก.. ฮะ..ฮันบินจะ..จูบเค้านะ จูบ.. อื้ม”

ไม่ต้องรอให้ต้องรอนาน ริมฝีปากหนาก็ประกบลงกับปากเล็กทันที สัมผัสที่อ่อนโยนลงทำให้ร่างบางเคลิ้มจนแทบจะลาย ลิ้นร้อนชอนไชเข้าไปในโพรงปากนุ่มเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นของคนตัวเล็ก มือหนาก็ยังคงทำหน้าที่ไม่ขาดตกบกพร่อง ชักรูดแก่นกายขึ้นลงจนร่างเล็กต้องเสียวกระสันไปทั่วร่าง สะโพกมนส่ายไปมาด้วยความเสียวกระสันที่คนตัวสูงมอบให้

“อ๊าสส์! ฮันบินไม่ไหวแล้ว!” คนตัวเล็กกระตุกเกร็งก่อนจะปลดปล่อยออกมาเต็มมือหนา ร่างเล็กหอบหนักอย่างเหนื่อยอ่อนแต่ถึงเมียจะเหนื่อย แต่ฮันบินคนนี้ไม่ไหวแล้ว เขาต้องได้รับการปลดปล่อยเดี๋ยวนี้ ไมงั้นคงได้อึดอัดตาย..

“พี่จินผมไม่ไหว..”

ฮันบินก้มลงกระซิบเสียงแหบพร่าข้างหูคนตัวเล็กจนคนโดนถึงกับเสียวสันหลังวาบกับสิ่งที่กำลังจะตามมา ไม่ต้องทำให้รอนานฮันบินก็จัดการป้ายน้ำรักสีขาวขุ่นของคนรักก่อนจะค่อยๆ สอดใส่เข้าไปในช่องทางสีหวานของคนใต้ร่าง

มือเล็กจิกลงบนเบาะที่นั่งคนขับเพราะนิ้วหนาที่ดันเข้ามาจากหนึ่งเป็นสองและสามตามลำดับ คนตัวใหญ่ปลดเข็มขัดและกางเกงออกจากเอวออกอย่างรวดเร็ว ควักเสือน้อยออกมาจากถ้ำ จ่อเข้าไปที่ช่องทางรักสีชมพูที่ตอดนิ้วเขาไม่หยุดหย่อน แต่ก่อนที่จะได้ทำอะไรไปมากกว่านั้นเสียงโทรศัพท์เครื่องหรูของฮันบินก็ดังขึ้นมาขัดจังหวะซะก่อน..

“ใครแม่งโทรมาตอนนี้วะ!” ร่างสูงทึ้งหัวตัวเองอย่างอารมณ์เสียก่อนจะพาตัวเองไปนั่งที่นั่งคนขับเพื่อความสะดวกก่อนจะจับโทรศัพท์เจ้ากรรมที่ยังคงสั่นไม่หยุดขึ้นมารับด้วยความรำคาญ

“ครับ?” กรอกเสียงห้วนๆใส่ปลายสายอย่างอารมณ์เสียแต่ก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อรู้ว่าใครเป็นคนมาขัดจังหวะรักของตัวเอง

(เดี๋ยวนี้กล้าตอบห้วนกับพ่อขนาดนี้เลยหรอคิมฮันบิน..)

“ขอโทษครับพ่อคือพอดีเครียดนิดหน่อยนะครับ แล้วพ่อมีไรรึป่าวครับ?”

(เปล่าหรอก ก็แค่จะโทรมาบอกว่าพรุ่งนี้พ่อนัดผู้หญิงมาดูตัวกับแกแล้วนะ ห้ามเบี้ยวแค่นี้แหละ)

ไม่ทันจะได้ตอบโต้อะไรกลับไปสายก็ถูกตัดโดยที่ฮันบินไม่มีโอกาสได้ค้านอะไรเลย ผู้หญิงดูตัว.. เหอะ ฮันบินนวดขมับอย่างหัวเสียแต่ไม่นานสัมผัสร้อนที่แก่นกายของตัวเองก็ทำให้ผมต้องลืมตาไปดูต้นเหตุทันที บอกทีว่าคิมฮันบินคนนี้ใกล้ตายรึยัง..

จินฮวานที่น่าจะได้ยินเสียงสนทนาของสองพ่อลูกก็รู้สึกถึงรังสีความเครียดที่แผ่กระจายไปรอบรถ เขาก็แค่อยากช่วยให้ฮันบินหายเครียดได้บ้าง ปากเล็กครอบลงบนแก่นกายของฮันบินที่เริ่มสงบลงแล้วอย่างไม่ชำนาญแต่นั้นก็เรียกรอยยิ้มอบอุ่นจากคนตัวใหญ่กว่าได้ไม่ยาก ลิ้นร้อนไล่เลียไปรอบแก่นกายของว่าที่แฟนแล้วก็ครอบปากรับมันเข้าไปทั้งหมดอีกครั้ง ฮันบินซี้ดปากอย่างลืมตัวเมื่อใกล้ถึงจุด ยิ่งใบหน้าน่ารักที่ตัวเองหลงรักกำลังขะมักเขม้นกับการปรนเปรอให้ตัวเองแบบนี้ ก็ยิ่งอยากจะปล่อยออกมาซะตอนนี้

คนตัวเล็กลอบมองปฎิกิริยาของคนตัวสูงกว่าอยู่เป็นระยะ หัวเล็กขยับขึ้นลงกับแก่นกายของคนตัวสูงเร็วๆจนเส้นผมปลิวสไหว ฮันบินครางต่ำในลำคออีกครั้งเมื่อใกล้ถึงจุด ดันอีกคนออกเร็วๆก่อนจะชักแก่นกายตัวเองอีกสองสามที ปลดปล่อยออกมาเต็มใบหน้าหวานอย่างลืมตัว ฮันบินกระตุกเกร็งอีกสองสามครั้งก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้นแต่ก็พบกับภาพที่ทำให้แทบจะแตกอีกรอบอยู่ตรงหน้า

ใบหน้าหวานที่บัดนี้เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำกามของตัวเองไม่ใช่แค่หน้าทั้งตัวเลยต่างหาก.. ลิ้นเล็กไล่เลียไปตามฝ่ามือของตัวเองที่มีน้ำรักของผมติดอยู่สายตายังคงมองมาทางผมอย่างยั่วยวน ใจเย็นคิมฮันบินยังมีเวลาทั้งคืน เอาตรงนี้ที่มันแคบ...

ถอนหายใจออกมายาวๆเพื่อระบายอารมณ์ที่กำลังปะทุอยู่ในกายก่อนจะหันไปหยิบเสื้อผ้าของคนตัวเล็กที่พึ่งซื้อมายื่นให้ ถ้าขืนใส่ชุดนี้เดินออกไปคนคงมองไม่ดีแน่ๆ จินฮวานรับเสื้อไปก่อนจะเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที ฮันบินมองหน้าอกของคนตัวเล็กไม่วางตาแต่ก็ต้องละสายตาออกมาเร็วๆเมื่อความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่ตีตื้นขึ้นมา จัดการใส่กางเกงของตัวเองที่ร่นลงไปกองกับข้อเท้าให้ขึ้นมาอยู่บนเอวดังเดิมแล้วออกรถไปทันที..

NC My Roommate - 17

NC MY ROOMMATE – 17.

“ไปตอบที่ห้องนะ..”

เมื่อทั้งผมและฮันบินกลับจากที่นั้นและมาถึงห้อง ต่างคนก็ต่างไม่มีใครพูดอะไรและสาเหตุอะไรก็มิอาจทราบได้แต่ก็พอจะเดาได้ก็เพราะประโยคที่ผมพูดก่อนกลับมาน่ะสิ โอ้ย.. กูพูดออกไปได้ยังไง

อยู่กับมันนี้ ‘แรด’ ขึ้นทุกวันเหอะ แล้วจะทำยังไงดีวะครับ T^T

“พี่จิน..”

ผมควรจะตอบอะไรดีง่า.. เพราะความที่ผมหมดปัญญาว่าจะพูดอะไรออกไป สติของผมที่เหลือน้อยนิดก็สั่งให้ผมหันหน้าไปหาคนที่พึ่งเรียกเป็นคำตอบ และเมื่อผมหันไปหน้าของคนที่ขึ้นชื่อว่าแฟนก็ห่างจากหน้าของผมไม่ถึงคืบและไม่ถึงวิริมฝีปากได้รูปของฮันบินก็ประกบเข้าที่ปากของผมและนั้นก็ทำให้ผมหลับตาลงเพื่อรับสัมผัสที่กำลังดำเนิน..

นุ่มนวลแทบละลายแต่ตอนนี้กลับร้อนแรงขึ้นอย่างน่าใจหาย.. ลิ้นร้อนที่แทรกเข้ามาในปากของผมก่อนจะเกี่ยวกวัดหยอกล้อกับลิ้นของผมเอง ไม่มีใครยอมใครจนต้องเป็นผมที่ผละออกจากกิจกรรมตรงหน้าแล้วหอบหายใจรุนแรง..

“ฮ่า..ฮันบิน พี่..”

ประโยคตะกุกตะกักที่หลุดออกมาจากปากของผมเพราะเหตุการณ์ก่อนหน้า

ทำไมถึงต้องการคนตรงหน้ามากขนาดนี้แค่มองก็แทบละลาย..

ผมเอนตัวเข้าหาอกของฮันบินก่อนจะจับชายเสื้อของมันเอาไว้แน่น ไม่ไหวแล้ว..

“ฮันบิน..”

“พี่..เฮ้ย!”

เสียงตกใจสุดขีดของฮันบินดังขึ้นเพราะผมที่ก้มหน้าลงกับตักของฮันบินก่อนจะเลียตรงที่ที่ส่วนนั้นอยู่แต่ก็ยังไม่ถึงตรงๆเพราะมันยังไม่ได้หลุดจากการพันธนาการจากกางเกงยีนของเจ้าของของมัน

แต่ใครสนกัน..

“พี่ผม..อึก!!”

ผมใช้ปากค่อยปลดซิบกางเกงนอกแสนเกะกะนั้นออกช้าๆ พร้อมช้อนตาขึ้นเพื่อดูปฏิกิริยาของคนตรงหน้า

และสีหน้าของมันก็ทำให้ผมพอใจ เพราะฮันบินที่กัดฟันกลั้นเสียงของมันเองได้แต่พ่นลมหายใจแรงๆออกมาเป็นระยะ..

ผมยิ้มกับผลงานชิ้นโบว์แดงก่อนจะกลับมาสนใจ ‘ของ’ ตรงหน้าต่อ..

ลิ้นของผมที่แตะลงบนส่วนกลางหว่างขาของฮันบินและนั้นก็ทำให้เจ้าของกำผ้าปูแน่นจนแทบขาด

ผมมองอย่างพอใจอีกครั้งก่อนจะดึงปราการสุดท้ายของคนตรงหน้าออก

“หื่นนะไอ้บ้า..” ผมพูดไปแบบนั้นก็เพราะความใหญ่โตของสิ่งนั้นที่รู้สึกว่ามันจะขยายได้อีก

“ก็พี่นั้นแหละ ผมเลยแบบนี้..ฮ่า” ผมยิ้มรับกับคำตอบของฮันบินแล้วหันความสนใจไปให้ของตรงหน้าแทน ค่อยๆใช้ปากรับส่วนใหญ่โตเข้าไปในปากจนหมดแล้วค่อยๆรูดขึ้นลงช้าเนิบแต่ก็ทำให้เสือตรงหน้าคำรามออกมาเสียงเบา..

“ฮืม พี่จิน..” ละเลงส่วนหัวด้วยลิ้นแรงๆพร้อมรูดปากของตัวเองขึ้นลงแรงขึ้นๆ.. จนในที่สุด..

“พี่!!”

ฮันบินตะโกนดังลั่นห้องก่อนจะผลักหัวของผมออกจากส่วนใหญ่โตแต่ที่น่าแปลกใจคือ ฮันบินไม่ได้ปล่อยออกมาแฮะนึกว่าจะออกมาเป็นสายเลยซะอีก..

“กลั้นไว้ทำไม?”

“ก็แค่ไม่อยากให้ ‘แตก’ แค่นั้น” ฮันบินที่เปลี่ยนจากเสือเชื่องในสวนสัตว์ที่ผมเห็นเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้าแต่ผมคงจะไม่ได้เห็นอะไรแบบนั้นอีกแล้วล่ะก็เพราะว่าฮันบิน ‘คนเดิม’ น่ะกลับมาแล้ว..

“ตาผมรึยัง?”

“ไม่ตอบผมก็ไม่รอแล้วนะ”

คนตรงหน้าที่มองผมด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ดั่งเสือหิวกระหายที่เห็นเนื้อกวางชิ้นใหญ่แสนโอชะวางอยู่ตรงหน้า

อันตรายแล้วล่ะ..

ผมค่อยๆถอยห่างออกจากเสือร้ายข้างหน้าแบบเนียนๆ แต่ดูเหมือนไอ้เสือนี้มันจะรู้ทันผม มันดึงผมให้ลงไปนอนอยู่บนเตียงแล้วมันก็ลุกขึ้นคร่อมผมไว้ทันที.. ตายๆๆ ไม่น่าทำไปเลยจริงๆนั้นแหละ ._____.

“พี่น่ารักมากเลยนะรู้มั้ย?” มันพูดพร้อมประกบปากเข้ากับปากของผมเบาๆ ไม่ถึงวิก็ถอนออก จุ๊บหรอ?

“พี่ชอบตรงนี้มั้ย?”

“ฮะ..”

“หรือตรงนี้..”

เมื่อพูดจบริมฝีปากได้รูปนั้นก็จูบลงที่ซอกคอของผมเบาๆ ก่อนที่จะรู้สึกว่าสัมผัสนุ่มหยุ่นของลิ้นร้อนก็จรดลงมาที่คอของผมพร้อมๆกับดูดดุนแรงๆ

“ฮันอื้อ.. ไม่เอาแบบนี้..”

คนตรงหน้าหยุดการกระทำข้างต้นแล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนปากชนกันแล้วมันก็ยิ้มออกมา รอยยิ้มแบบนั้นอีกแล้ว รอยยิ้มที่ผมเห็นทีไรเป็นได้ใจสั่นทุกทีเลยให้ตายสิ

“ชอบมั้ย?”

“อ๊า.. ไม่รู้”

“ตอบผมดีดีสิครับ ^_____^”

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ยังไม่จางหายไปจากใบหน้าของมันทำให้ผมรู้สึกใจคอเริ่มไม่ดียังไงแล้วสิ

ริมฝีปากหยักได้รูปนั้นเลื่อนขึ้นมาและประกบเข้าที่ปากของผมทั้งผมและฮันบินไม่มีใครยอมที่จะเป็นฝ่ายรับแต่สัมผัสร้อนที่อกก็แทบจะทำให้ผมยอมมันไปแล้ว นิ้วที่กำลังคลึงไปมาบนอกของผมแล้วค่อยๆเลื่อนลงไปจนมาถึงท้องน้อยและนั้นก็ทำให้ผมเกร็งไปทั้งตัว

“อึก.. ฮื้อ”

เพราะความเกร็งเลยทำให้ผมหายใจไม่เป็นจังหวะแต่นั้นก็ดูจะทำให้ไอ้คนที่ทำแบบนี้มันพอใจมากเลยสินะก็ดูจากสีหน้าตอนนี้ของมันนั้นแหละ น่าหมั่นไส้ - -

ไม่ทันให้ผมนินทามันในใจเสร็จคนลามกตรงหน้าก็เลื่อนริมฝีปากได้รูปนั้นลงมาจนมาถึงส่วนนั้นของผม

มันจับ ’ของ’ ของผมขึ้นแล้วรูดขึ้นลงไม่แรงแต่ก็ไม่เบา

“ไอ้..อื้อ!”

ผมกลั้นเสียงไว้ไม่ได้เมื่อฮันบินเริ่มทำแรงขึ้น ผ้าปูที่นอนที่เคยเรียบร้อยแต่ตอนนี้กลับยับยู่ยี่และแทบจะหลุดออกจากเตียงโดยฝีมือของผม หลับตาแน่นเมื่อสัมผัสที่เคยอยู่ใน ‘ปาก’ แต่ตอนนี้กลับไปละเลงอยู่ที่ส่วนนั้นแทน

“อ๊า! ฮันบิน เค้า..”

Hanbin’s SIDE

สรรพนามที่คนตัวเล็กน่าจะพึ่งหลุดปากออกมาทำให้ผมตกใจและหยุดชะงักกันไปเลยทีเดียว ผมเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้าที่ตอนนี้กำผ้าปูแน่นจนแทบขาด สงสัยพรุ่งนี้คงต้องซื้อผ้าปูใหม่แล้วล่ะ  และสีหน้าจองคนตรงหน้าก็ทำให้ผมแทบ ‘แตก’

คนตัวเล็กที่หน้าแดงไปหมดเพราะแรงอารมณ์ เสื้อกันหนาวที่เลิกขึ้นถึงอกโดยฝีมือของผมเองมือที่กำผ้าปูข้างบนแน่นเหมือนกับโดนมัดไว้ เหงื่อเม็ดเล็กที่ผุดขึ้นอยู่บนทั้งใบหน้าและเต็มตัวไปหมดแล้วก็ไอ้หน้ายั่วๆนั้นอีก.. 

ผละออกจากภารกิจตรงหน้าแล้วประกบจูบลงไปอีกครั้งก่อนจะถอดกางเกงคนตัวเล็กออกแล้วใช้น้ำสีขาวขุ่นนั้นป้ายลงบนช่องทางสีหวานก่อนจะค่อยๆสอดนิ้วเข้าไปเบาๆ..

END HANBIN SIDE.

“อึก..”

จินฮวานร้องออกมาเบาๆเมื่อนิ้วเย็นค่อยๆสอดเข้ามาแค่ปลายนิ้วจนในที่สุดก็เข้ามาจนมิดในที่สุด.. รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ผุดขึ้นบนใบหน้าเปื้อนเหงื่อของคนตัวใหญ่เพราะสีหน้าของคนใต้ร่าง ทำไมตอนปกติถึงไม่ทำหน้าตาน่ารักแบบนี้บ้างนะตัวเล็ก..

คิดได้แบบนั้นคนลามกก็จัดการสอดนิ้วเข้าไปอีกนิ้วจนเจ้าไปทั้งสามนิ้ว..

“ฮะ..ฮันบิน.. เจ็บ..”

“เดี๋ยวก็หายแล้ว..” คนลามกพูดแค่นั้นก่อนจะซุกใบหน้าลงบนลำคอขาวของแมวน้อยใต้ร่างตัวเอง.. และค่อยๆเอานิ้วออกจากช่องทางของคนใต้ร่างแล้วเลื่อนมือไปจับส่วนกลางลำตัวของตัวก่อนจะจ่อไปที่ช่องทางของแมวตัวน้อย..

“ม..ไม่เอาแล้ว..” คนตัวเล็กที่เริ่มกลัวสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นทำให้ตัวเองต้องดันคนที่ขึ้นชื่อว่าแฟนออกห่างจากตัวแต่เพราะแรงอันน้อยนิดคนตรงหน้าก็ไม่แม่แต่จะขยับซักนิดเดียว

ฮันบินมองการกระทำของแมวน้อยตรงหน้าก่อนจะค่อยๆดันแกนกายเข้าไปในช่องทางสีหวานของแมวน้อยเนิบๆช้าๆ.. และในที่สุดก็เข้าจนสุด จนคนตัวเล็กกอดคอฮันบินแน่น..

“อ๊า!.. ฮันบินพี่.. จูบพี่หน่อยนะ..ฮ่า” เมื่อพี่จินฮวานพูดดังนั้นคนตัวใหญ่ก็ไม่รอช้าที่จะสนองความต้องการของคนตัวเล็กทันที.. ลิ้นร้อนของทั้งสองคนที่กระหวัดเกี่ยวพันกันไม่มีใครยอมใครและจังหวะเนิบนาบที่คนตัวใหญ่เป็นคนบังคับ.. และเร่งจังหวะขึ้นจนคนใต้ร่างเสียวซ่านไปทั่วกาย

“ฮันบินพี่.. ม..ไม่ไหว” และในสุดคนตัวเล็กก็ปลดปล่อยออกมาเต็มหน้าท้อง.. ไม่นานฮันบินก็ปล่อยออกมาก่อนจะกระตุกเกร็งสองสามครั้ง.. แล้วถอนแกนกายออกมาจากช่องทางสีหวานของคนใต้ร่าง ไม่นานก็ล้มตัวลงนอนลงอีกข้าง

“ฮันบิน..” เจ้าของชื่อที่กระหืดกระหอบด้วยความเหนื่อยจากเหตุการณ์เมื่อสักครู่.. ก็หันมาหาคนเรียกชื่อข้างกายเป็นเชิงถามว่ามีอะไร? ไม่มีถ้อยคำใดๆหลุดออกจากคนเป็นพี่จะมีก็แต่รอยยิ้มหวานที่ส่งมาให้..

“ขอบคุณนะที่รักพี่..”

“ผมก็ขอบคุณที่รักคนอย่างผม..”

และไม่นานทั้งสองคนก็หลับไปพร้อมกับความรู้สึกที่เปี่ยมล้นไปทั้งหัวใจ..

NC MY Rommate - 15

NC MY ROOMMATE - 15.

“ อื้อ. .. ”

ริมฝีปากของร่างใหญ่ประกบเข้ากับปากของคนตัวเล็กอย่างแผ่วเบา 

เริ่มแรกอ่อนโยนและเริ่มเร่าร้อนขึ้นทุกขณะ จนคนตัวเล็กแทบจะละลายลงไปกองกับพื้น 

เมื่อเก็บเกี่ยวความหวานจากโพรงปากของคนน่ารักจนพอใจ ฮันบินจึงเปลี่ยนเป้าหมายไปเป็นซอกคอขาวแทน ลิ้นร้อนค่อยๆ จรดลงบนคอหอมอย่างโหยหาดูดดึงจนขึ้นสีแดงกุหลาบ

“ อึก.. ฮันบินอ่า ”

ตัวเล็กที่ดูน่ารักมากในสายตาของฮันบิน.. มันทั้งน่ารักและเซ็กซี่ในเวลาเดียวกัน.. . ริมฝีปากบางที่ตอนนี้บวมเจ่อเพราะแรงจูบเมื่อไม่กี่นาทีก่อนเผยอออกร้องเสียงครางกระเส่าบวกกับดวงตาที่มีน้ำตาเอ่อคลออยู่เต็มหน่วยตา..

ให้ตายเถอะหยุดทำหน้ายั่วแบบนั้น.. . ฮันบินคนนี้จะตายแล้วครับ..

“ พี่น่ารักมากเลยรู้มั้ย ? ”

“ จะทำอะไรก็ทำเถอะน่า.. . ”  คนตัวเล็กที่ดูจะอารมณ์เสียเพราะคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนไม่ยอมทำอะไรต่อซักที

“ พูดดีๆ กับแฟนหน่อยสิ.. ”

ปากบางที่กำลังจะเอ่ยว่าคนตัวใหญ่กว่ากับต้องหุบฉับลงทันทีเพราะลิ้นร้อนที่ละเลงอยู่บนยอดอกสีสวยของตัวเองตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ เสียงครางที่กลั้นไว้กลับต้องปล่อยออกมาอย่างปิดไม่อยู่เพราะลิ้นที่เลียไปมารัวเร็วพร้อมกับปากหนาที่ดูดดึงเหมือนกับว่ายอดอกสีชมพูนั้นเป็นลอลิปอปสตรอเบอร์รี่หวานฉ่ำ

“ อะ.. อ๊า ฮันบินอ่า ”

เสียงครางหวานดังไปทั่วห้องอย่าปิดไม่อยู่เพราะความเสียวที่คนตรงหน้ามอบให้ ฮันบินวางจินฮวานลงไปนอนบนเตียงแล้วขึ้นคร่อมทันทีเพราะอารมณ์ที่ค้างคา

“ ฮันบิน.. หยุดก่อน ”

คนด้านล่างที่แทบจะหลอมละลายไปกับสัมผัสที่คนด้านบนมอบให้ดันคนตรงหน้าให้ออกห่างจากตัวเองก่อนจะขึ้นคร่อมฮันบินไว้แทน 

ฮันบินที่ตั้งสติไม่ได้เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเร็วเกินไป 

จินฮวานที่เห็นอย่างนั้นจึงเรียกสติฮันบินด้วยอะไรบางอย่างที่ทำให้คนสติหลุดฟื้นขึ้นมาอย่างเร็ว..

จินฮวานที่ตอนนี้ก้มๆเงยๆอยู่กับแก่นกายที่ชูชันขึ้นมาจนปวดหนึบไปหมด 

คนตัวเล็กเลียแก่นกายอันใหญ่ตั้งแต่หัวจรดปลายแล้วเอาปากครอบไว้ทั้งหมดก่อนจะดูดดึงไปมา

คนด้านล่างครางต่ำอย่างสุขสม คนตัวเล็กได้ยินแบบนั้นก็นึกสนุกอยากจะแกล้งคนตัวใหญ่ตรงหน้าให้มากกว่านี้ ปากเล็กที่ดูดแรงยิ่งกว่าเดิมก่อนจะเอาฟันขูดรูดไปทั่ว

คนตัวใหญ่ที่รู้แล้วว่าตัวเล็กแกล้ง หัวเราะเบาๆ ในลำคอก่อนจะดึงคนตัวเล็กขึ้นมาจากภารกิจตรงหน้าแล้วประกบปากเข้าหับปากบางตรงหน้าอย่างรุนแรง

ฮันบินผลักจินฮวานลงไปบนเตียงแล้วตามไปขึ้นคร่อมแทบจะทันที ฮันบินยิ้มภูมิใจกับผลงานชิ้นเอกตรงหน้า คนตัวเล็กที่หน้าแดงก่ำเพราะแรงอารมณ์ที่ขึ้นสูงจนแตะเพดานกับเสื้อผ้าหลุดลุ่ยและแก่นกายเล็กที่พองจนคับอันเดอร์แวร์ที่คนตัวเล็กใส่

แฟนใครไม่รู้น่ารักชะมัด..

“ พี่น่ารักเกินไปแล้วนะครับ.. ”

“ น่ารักแล้วรักป้ะล่ะ ? ”

แค่นหัวเราะในลำคออย่างนึกไม่ถึงที่คิมจินฮวานฮยองที่ตั้งแต่คบกันมาพูดคำว่ารักกับผมไม่ถึงสองครั้งแต่ตอนนี้กับพร่ำพูดแทบนับไม่ได้ น่ารักดีจริงๆ

“ รักมาก.. ”

พูดไปมือไม่ซุกซนก็ไล้ไปตามลำตัวตั้งแต่ปากสีสดเย้ายวน ลำคอระหงส์ที่มีผลงานของผมอยู่ทั่ว อกบางที่มียอดอกสีชมพูลอยเด่นชัดชวนให้ต้องก้มลองชิมเป็นครั้งที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้

“ อย่าทำแบบนั้นน่า.. ”

“ ก็เห็นครั้งก่อนพอทำก็ร้องไม่หยุดเลยไม่ใช่หรอครับตัวเล็ก.. ”

พอโดนล้อเค้าหน่อยหน้าก็แดงเป็นมะเขือเทศก่อนจะหันหน้าหนีไปอีกทางอย่างรวดเร็วปานจรวด 

ผมยิ้มให้อีกครั้งก่อนจะก้มลงดูดเม้มจนพี่คนมาดเยอะแทบกลั้นเสียงไม่ได้

ทำจนพอใจก่อนจะไล้มือไปที่ใจกลางเมืองใหญ่ของคนขี้มาด 

ผมค่อยๆ ลูบไปมาอยู่อย่างนั้นพอเห็นว่ามันเริ่มขยายขึ้นตามแรงอารมณ์ของคนตัวเล็กที่เป็นเจ้าของ 

ผมก็จับขึ้นมาอย่างเบามือแล้วบรรจงรูดรั้งขึ้นลงตั้งแต่ส่วนโคนจนไปถึงส่วนหัวที่มีน้ำปริ่มออกมาเล็กๆ จากที่เบามือเริ่มหนักหน่วงขึ้นเพราะเสียงร้องครางที่ทำเสียวไปทั้งตัว..

“ อึก.. อ๊า ฮันบินจะเสร็จแล้ว.. ”

คนตัวเล็กที่แหงนหน้าขึ้นจนสุดด้วยแรงอารมณ์ที่เกือบจะพุ่งออกมา มือของคนที่กำลังจะเสร็จขยำขยี้ปู้ยี่ปู้ยำผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ไปหมด 

เมื่อเห็นอย่างนั้นผมก็เปลี่ยนจากที่ใช่มือเป็นริมฝีปากแทน

ผมปล่อยมือออกจากตัวเล็กของพี่จินแล้วค่อยๆใช้ปากครอบเข้าไปที่กลางลำตัวของพี่จินแล้วรูดรั้งเร็วและแรงไม่ต่างอะไรกับมือ

“ อ๊า! ฮันบินอ่า! ”

ปากที่คอยรูดรั้งขึ้นลงและลิ้นที่คอยสาละวนส่วนปลายทำให้สายธารแห่งราคะพุ่งเข้ามาในปากของผมที่ครอบครองอยู่ออกมาไม่ขาดสาย

“ ฮันบิน.. นาย ฮ่า.. ”

เสียงหอบหายใจปนกับประโยคที่ไม่รู้ว่าต้องการจะพูดอะไร แต่เดาได้ว่าพี่จอนคงอายที่ผมทำแบบนี้เพราะแทนที่ผมจะเอาปากออกตอนนั้นแต่กลับปล่อยให้มันไหลเข้ามาในปากแถมยังกลืนเข้าไปหน้าตาเฉย

“ นายไม่รังเกียจ ฮ่า.. หรือ. ไง? ”

“ ของของพี่ทุกอย่างผมไม่มีทางรังเกียจหรอก.. ”

“ ... ”

“ และพี่ก็คงไม่มีทางรังเกียจของตัวเองหรอกใช่มั้ยล่ะครับ ? ”

“ ..! ”

พูดจบผมก็ไม่รอช้าที่จะประกบปากเข้ากับอวัยวะเดียวกันของคนตัวเล็กก่อนจะดันสิ่งที่คนด้านล่างพึ่งปลดปล่อยออกมาใส่เข้าไปในปากของเจ้าตัวเอง 

ผมค่อยๆ สอดลิ้นเข้าไปกวาดน้ำขาวขุ่นภายในปากของคนตัวเล็กที่ตอนนี้หลับตาปี๋ไม่รู้เพราะอะไร

“ งื้อ.. ออแอ้ว.. ” ผมถอนริมฝีปากออกเมื่อพี่จินทุบอกผมเป็นเชิงบอกว่าหายใจไม่ออก

“ ไอ้เด็กบ้า.. ” ยิ้มให้คนตัวเล็กรอบที่ร้อยแล้วยื่นหน้าเข้าไปไกล้จนจมูกห่างกันแค่คืบ

“ อ้าปากหน่อยสิครับ.. ”

คนขี้มาดที่แต่ก่อนแค่ผมอ้าปากนี้ขัดแทบไม่ทัน แต่ตอนนี้พูดแค่ประโยคเดียวก็อ้าปากออกกว้างตามคำขอของผม 

ปากนิ่มสีสดที่อ้าออกกว้างภายในมีลิ้นเล็กที่เต็มไปด้วยของเหลวสีขาวขุ่น น่าจะเพราะคนตัวเล็กที่ไม่ยอมกลืนมันลงไป

“ ทำไมไม่กลืนลงไปล่ะครับ? ” ยื่นนิ้วเข้าไปเกลี่ยของเหลวนั้นไปมาก่อนจะคว้านมันออกมา หึ..

“ ... ”

“ อ้าขาออกหน่อยสิครับ ”

“ ทำไมต้อง..? ! ”

คนตัวเล็กที่กำลังจะบ่นผมเป็นชุดเท่าที่สัมผัสได้ หุบปากฉับแทบไม่ทันเพราะตอนนั้นผมก็แยกขาพี่จินออกย่างแรงและใช้นิ้วที่พึ่งคว้านของเหลวออกมาจากปากคนตัวเล็กที่ตอนนี้ได้แต่หลับตาปี๋

ป้ายของเหลวลงไปที่ช่องทางสีหวานที่ไม่เคยมีใครได้สัมผัสอย่างเบามือแล้วคลึงวนไปมา

แล้วใช้นิ้วกลางค่อยๆสอดเข้าไป..

“ อึก.. เจ็บ ” พี่จินบีบแขนผมแน่นเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ตัวเองกำลังจะเจอในอีกสองสามนาทีนี้คืออะไร

“ ไม่เป็นไรครับ.. ผมอยู่นี้.. สัญญาว่าจะไม่ทำให้เจ็บมาก ”

หลังพูดจบก็ประกบปากเข้าปหาริมฝีปากสีแดงก่ำบวมช้ำทันทีความร้อนแรงของริมฝีปากที่ส่งทอดให้กันและกันอาจจะทำให้คนด้านล่างไม่รู้สึกตัวเพราะมารู้ตัวอีกทีก็เข้าไปสี่นิ้วซะแล้ว

“ อึดอัด.. ”

“ พี่ได้อึดอัดวกว่านี้แน่นอนครับ. ”

ดึงนิ้วออกอย่างพรวดพราดแล้วจับมือข้างที่ว่างอยู่จับไปที่แก่นกายของตัวเองรูดสาวขึ้นลงสองสามครั้งก่อนจะเอามาจ่อที่ปลายทางเข้าสวรรค์

“ อย่าทำให้เค้าเจ็บนะ.. ” สรรพนามที่คนตัวเล็กด้านล่างใช้เรียกผมทำให้ร่างกายร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก 

นี้สินะที่เค้าเรียกว่าเขิน..

“ ครับ.. เค้าจะไม่ทำให้เจ็บนะ.. ”

“ อย่ามาปีนเกลียวน.. อ๊า! ”

คำด่าที่เกียบจะหลุดออกมา หลุบหายเข้าไปในลำคออย่างรวดเร็ว..

เมื่อผมค่อยๆ ดันตัวเองเข้าไปในช่องทางสีหวาน เรื่อยๆ จนสุดมิดด้ามก็ปล่อยค้างไว้อย่างนั้นเพราะถ้าขยับตอนนี้มีหวังได้โดนข่วนหลังเลือดซิบแหงแซะ

“ อื้อ.. ฮันบินรีบขยับ.. ” ประโยคที่หลุดออกมาจากปากคิมจินฮวานทำให้ไม่เชื่อหูตัวเอง..

พี่จินอ้อน..?

“ พี่อ้อนผมรึไง ? ” ใช้มือลูบโครงหน้าหวานอย่างเบามือแล้วก็ค่อยขยับๆ เข้าออกเนิบนาบตามคำขอหรือคำอ้อน (?) ของคนด้านล่าง

“ ใครบอก.. อ๊า.. ”

เสียงครางกระเส่าที่ดังทั่วห้องทำให้ต้องสอบเข้าหาช่องทางสีหวานให้เร็วขึ้นตามแรงอารมณ์ของทั้งผมและพี่จินฮวานที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ จนฉุดไม่อยู่

เมื่อเห็นสวรรค์ยู่มะรอมมะร่อก็เร่งขึ้นจนเตียงดังเอี้ยดอ้าดเสียงดังจนน่ากลัวโชคดีที่ว่าเตียงพี่มันสั่งทำอย่างดีเลยไม่กังวลว่าขามันจะหักลงมา

“ อ๊า.. ฮันบิน เร็วอีกหน่อย อื้อ! ” คำร้องขอที่ไม่คิดจะปฏิเสธทำให้ต้องสวนสะโพกเร็วขึ้นอีก 

อีกนิดเดียว..

หมับ!

แรงจับที่แขนทำให้ผมต้องหยุดสะโพกที่กำลังสวนเข้าหาช่องทางกระทันกันทำให้สวรรค์ที่ใกล้จะไปถึงต้องถอยห่างออกมา..

ผมก้มลงมองหน้าพี่จินที่ตอนนี้หอบหนักเพราะแรงอารมณ์ที่โหมอย่างหนักบวกกับแก้มแดงๆ เหงื่อที่เต็มไปทั้งหน้า ผมยุ่งเหยิงที่ดูยังไงก็ยังน่ารัก ถ้าเป็นพี่จินฮวาน

“ พ.. พี่ขอ.. อะ.. ออนท็อปได้ ม.. มั้ย ? ”

ปัง !

ระเบิดตัวเองอย่างอัตโนมัติ เมื่อกี้พี่จินพูดว่าอะไรนะ?

“ พ.. พี่พูดว่าไงนะ? ” ยังคงอึ้งไม่หายกับประโยคที่หลุดออกจากปากคนขี้มาดคิมจินฮวาน.. 

เมื่อกี้ผมไม่ได้หูฝาดใช่มั้ย ?

“ คิมจินฮวานขอออนท็อปได้มั้ย ? ”

ไม่พูดพร่ำทำเพลงผมยกพี่จินฮวานขึ้นจากเตียงแล้วจัดการท่าทางให้ท่าได้ทันที 

พี่จินฮวานที่หน้าตาดูไม่เขินอายเลยซักนิดแต่กลับยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์เหมือนที่ผมชอบทำก่อนจะกดสะโพกลงมาครอบครองแก่นกายของผมจนมิดก่อนจะขยับขึ้นลงพร้อมๆกับสาวแก่นกายที่ชูชันของตัวเองไปด้วย..

เริศค่ะ..

“ อ๊า! ฮันบิน!! ”

“ อึก.. พี่จินฮวาน ” สะโพกเล็กที่ขย่มลงมาที่แก่นกายของผมเร็วแรงจนผมเห็นสวรรค์มะรอมมะร่ออีกครั้ง ผมสวนสะโพกกลับตามจังหวะของคนด้านบน 

อีกนิดเดียว.. 

“ พี่จิน อึก! ”

“ พี่จิน! / ฮันบิน! ”

สายธารแห่งราคะของทั้งผมและคนตัวเล็กด้านบนหลั่งไหลออกมาเหมือนน้ำตก 

น้ำสีขาวขุ่นของพี่จินฮวานเปรอะเต็มหน้าท้องของผม ผมสอบกระโพกใส่อีกสองสามครั้งแล้วก็ปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาเช่นกัน

พี่จินฮวานหลับตาลงก่อนจะล้มตัวลงหาผมก่อนจะกอดผมไว้แน่น

“ ผมรักพี่นะครับ.. ” พูดก่อนจะกอดอีกคนแน่นแล้วจูบหน้าผากพี่จินแผ่วเบา..

“ พี่ก็รักนาย.. ไอ้เด็กบ้าของคิมจินฮวาน ”

“ ผมก็รักพี่.. คนหล่อของคิมฮันบิน ”