NC MY ROOMMATE - 15.
“ อื้อ. .. ”
ริมฝีปากของร่างใหญ่ประกบเข้ากับปากของคนตัวเล็กอย่างแผ่วเบา
เริ่มแรกอ่อนโยนและเริ่มเร่าร้อนขึ้นทุกขณะ จนคนตัวเล็กแทบจะละลายลงไปกองกับพื้น
เมื่อเก็บเกี่ยวความหวานจากโพรงปากของคนน่ารักจนพอใจ
ฮันบินจึงเปลี่ยนเป้าหมายไปเป็นซอกคอขาวแทน ลิ้นร้อนค่อยๆ จรดลงบนคอหอมอย่างโหยหาดูดดึงจนขึ้นสีแดงกุหลาบ
“ อึก.. ฮันบินอ่า ”
ตัวเล็กที่ดูน่ารักมากในสายตาของฮันบิน..
มันทั้งน่ารักและเซ็กซี่ในเวลาเดียวกัน.. .
ริมฝีปากบางที่ตอนนี้บวมเจ่อเพราะแรงจูบเมื่อไม่กี่นาทีก่อนเผยอออกร้องเสียงครางกระเส่าบวกกับดวงตาที่มีน้ำตาเอ่อคลออยู่เต็มหน่วยตา..
ให้ตายเถอะหยุดทำหน้ายั่วแบบนั้น.. . ฮันบินคนนี้จะตายแล้วครับ..
“ พี่น่ารักมากเลยรู้มั้ย ? ”
“ จะทำอะไรก็ทำเถอะน่า.. . ” คนตัวเล็กที่ดูจะอารมณ์เสียเพราะคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนไม่ยอมทำอะไรต่อซักที
“ พูดดีๆ กับแฟนหน่อยสิ.. ”
ปากบางที่กำลังจะเอ่ยว่าคนตัวใหญ่กว่ากับต้องหุบฉับลงทันทีเพราะลิ้นร้อนที่ละเลงอยู่บนยอดอกสีสวยของตัวเองตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
เสียงครางที่กลั้นไว้กลับต้องปล่อยออกมาอย่างปิดไม่อยู่เพราะลิ้นที่เลียไปมารัวเร็วพร้อมกับปากหนาที่ดูดดึงเหมือนกับว่ายอดอกสีชมพูนั้นเป็นลอลิปอปสตรอเบอร์รี่หวานฉ่ำ
“ อะ.. อ๊า ฮันบินอ่า ”
เสียงครางหวานดังไปทั่วห้องอย่าปิดไม่อยู่เพราะความเสียวที่คนตรงหน้ามอบให้
ฮันบินวางจินฮวานลงไปนอนบนเตียงแล้วขึ้นคร่อมทันทีเพราะอารมณ์ที่ค้างคา
“ ฮันบิน.. หยุดก่อน ”
คนด้านล่างที่แทบจะหลอมละลายไปกับสัมผัสที่คนด้านบนมอบให้ดันคนตรงหน้าให้ออกห่างจากตัวเองก่อนจะขึ้นคร่อมฮันบินไว้แทน
ฮันบินที่ตั้งสติไม่ได้เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเร็วเกินไป
จินฮวานที่เห็นอย่างนั้นจึงเรียกสติฮันบินด้วยอะไรบางอย่างที่ทำให้คนสติหลุดฟื้นขึ้นมาอย่างเร็ว..
จินฮวานที่ตอนนี้ก้มๆเงยๆอยู่กับแก่นกายที่ชูชันขึ้นมาจนปวดหนึบไปหมด
คนตัวเล็กเลียแก่นกายอันใหญ่ตั้งแต่หัวจรดปลายแล้วเอาปากครอบไว้ทั้งหมดก่อนจะดูดดึงไปมา
คนด้านล่างครางต่ำอย่างสุขสม
คนตัวเล็กได้ยินแบบนั้นก็นึกสนุกอยากจะแกล้งคนตัวใหญ่ตรงหน้าให้มากกว่านี้
ปากเล็กที่ดูดแรงยิ่งกว่าเดิมก่อนจะเอาฟันขูดรูดไปทั่ว
คนตัวใหญ่ที่รู้แล้วว่าตัวเล็กแกล้ง หัวเราะเบาๆ
ในลำคอก่อนจะดึงคนตัวเล็กขึ้นมาจากภารกิจตรงหน้าแล้วประกบปากเข้าหับปากบางตรงหน้าอย่างรุนแรง
ฮันบินผลักจินฮวานลงไปบนเตียงแล้วตามไปขึ้นคร่อมแทบจะทันที ฮันบินยิ้มภูมิใจกับผลงานชิ้นเอกตรงหน้า
คนตัวเล็กที่หน้าแดงก่ำเพราะแรงอารมณ์ที่ขึ้นสูงจนแตะเพดานกับเสื้อผ้าหลุดลุ่ยและแก่นกายเล็กที่พองจนคับอันเดอร์แวร์ที่คนตัวเล็กใส่
แฟนใครไม่รู้น่ารักชะมัด..
“ พี่น่ารักเกินไปแล้วนะครับ.. ”
“ น่ารักแล้วรักป้ะล่ะ ? ”
แค่นหัวเราะในลำคออย่างนึกไม่ถึงที่คิมจินฮวานฮยองที่ตั้งแต่คบกันมาพูดคำว่ารักกับผมไม่ถึงสองครั้งแต่ตอนนี้กับพร่ำพูดแทบนับไม่ได้
น่ารักดีจริงๆ
“ รักมาก.. ”
พูดไปมือไม่ซุกซนก็ไล้ไปตามลำตัวตั้งแต่ปากสีสดเย้ายวน
ลำคอระหงส์ที่มีผลงานของผมอยู่ทั่ว อกบางที่มียอดอกสีชมพูลอยเด่นชัดชวนให้ต้องก้มลองชิมเป็นครั้งที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้
“ อย่าทำแบบนั้นน่า.. ”
“ ก็เห็นครั้งก่อนพอทำก็ร้องไม่หยุดเลยไม่ใช่หรอครับตัวเล็ก.. ”
พอโดนล้อเค้าหน่อยหน้าก็แดงเป็นมะเขือเทศก่อนจะหันหน้าหนีไปอีกทางอย่างรวดเร็วปานจรวด
ผมยิ้มให้อีกครั้งก่อนจะก้มลงดูดเม้มจนพี่คนมาดเยอะแทบกลั้นเสียงไม่ได้
ทำจนพอใจก่อนจะไล้มือไปที่ใจกลางเมืองใหญ่ของคนขี้มาด
ผมค่อยๆ
ลูบไปมาอยู่อย่างนั้นพอเห็นว่ามันเริ่มขยายขึ้นตามแรงอารมณ์ของคนตัวเล็กที่เป็นเจ้าของ
ผมก็จับขึ้นมาอย่างเบามือแล้วบรรจงรูดรั้งขึ้นลงตั้งแต่ส่วนโคนจนไปถึงส่วนหัวที่มีน้ำปริ่มออกมาเล็กๆ
จากที่เบามือเริ่มหนักหน่วงขึ้นเพราะเสียงร้องครางที่ทำเสียวไปทั้งตัว..
“ อึก.. อ๊า ฮันบินจะเสร็จแล้ว.. ”
คนตัวเล็กที่แหงนหน้าขึ้นจนสุดด้วยแรงอารมณ์ที่เกือบจะพุ่งออกมา
มือของคนที่กำลังจะเสร็จขยำขยี้ปู้ยี่ปู้ยำผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ไปหมด
เมื่อเห็นอย่างนั้นผมก็เปลี่ยนจากที่ใช่มือเป็นริมฝีปากแทน
ผมปล่อยมือออกจากตัวเล็กของพี่จินแล้วค่อยๆใช้ปากครอบเข้าไปที่กลางลำตัวของพี่จินแล้วรูดรั้งเร็วและแรงไม่ต่างอะไรกับมือ
“ อ๊า! ฮันบินอ่า! ”
ปากที่คอยรูดรั้งขึ้นลงและลิ้นที่คอยสาละวนส่วนปลายทำให้สายธารแห่งราคะพุ่งเข้ามาในปากของผมที่ครอบครองอยู่ออกมาไม่ขาดสาย
“ ฮันบิน.. นาย ฮ่า.. ”
เสียงหอบหายใจปนกับประโยคที่ไม่รู้ว่าต้องการจะพูดอะไร แต่เดาได้ว่าพี่จอนคงอายที่ผมทำแบบนี้เพราะแทนที่ผมจะเอาปากออกตอนนั้นแต่กลับปล่อยให้มันไหลเข้ามาในปากแถมยังกลืนเข้าไปหน้าตาเฉย
“ นายไม่รังเกียจ ฮ่า.. หรือ. ไง? ”
“ ของของพี่ทุกอย่างผมไม่มีทางรังเกียจหรอก.. ”
“ ... ”
“ และพี่ก็คงไม่มีทางรังเกียจของตัวเองหรอกใช่มั้ยล่ะครับ ? ”
“ ..! ”
พูดจบผมก็ไม่รอช้าที่จะประกบปากเข้ากับอวัยวะเดียวกันของคนตัวเล็กก่อนจะดันสิ่งที่คนด้านล่างพึ่งปลดปล่อยออกมาใส่เข้าไปในปากของเจ้าตัวเอง
ผมค่อยๆ สอดลิ้นเข้าไปกวาดน้ำขาวขุ่นภายในปากของคนตัวเล็กที่ตอนนี้หลับตาปี๋ไม่รู้เพราะอะไร
“ งื้อ.. ออแอ้ว.. ” ผมถอนริมฝีปากออกเมื่อพี่จินทุบอกผมเป็นเชิงบอกว่าหายใจไม่ออก
“ ไอ้เด็กบ้า.. ” ยิ้มให้คนตัวเล็กรอบที่ร้อยแล้วยื่นหน้าเข้าไปไกล้จนจมูกห่างกันแค่คืบ
“ อ้าปากหน่อยสิครับ.. ”
คนขี้มาดที่แต่ก่อนแค่ผมอ้าปากนี้ขัดแทบไม่ทัน แต่ตอนนี้พูดแค่ประโยคเดียวก็อ้าปากออกกว้างตามคำขอของผม
ปากนิ่มสีสดที่อ้าออกกว้างภายในมีลิ้นเล็กที่เต็มไปด้วยของเหลวสีขาวขุ่น
น่าจะเพราะคนตัวเล็กที่ไม่ยอมกลืนมันลงไป
“ ทำไมไม่กลืนลงไปล่ะครับ? ” ยื่นนิ้วเข้าไปเกลี่ยของเหลวนั้นไปมาก่อนจะคว้านมันออกมา หึ..
“ ... ”
“ อ้าขาออกหน่อยสิครับ ”
“ ทำไมต้อง..? ! ”
คนตัวเล็กที่กำลังจะบ่นผมเป็นชุดเท่าที่สัมผัสได้
หุบปากฉับแทบไม่ทันเพราะตอนนั้นผมก็แยกขาพี่จินออกย่างแรงและใช้นิ้วที่พึ่งคว้านของเหลวออกมาจากปากคนตัวเล็กที่ตอนนี้ได้แต่หลับตาปี๋
ป้ายของเหลวลงไปที่ช่องทางสีหวานที่ไม่เคยมีใครได้สัมผัสอย่างเบามือแล้วคลึงวนไปมา
แล้วใช้นิ้วกลางค่อยๆสอดเข้าไป..
“ อึก.. เจ็บ ” พี่จินบีบแขนผมแน่นเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ตัวเองกำลังจะเจอในอีกสองสามนาทีนี้คืออะไร
“ ไม่เป็นไรครับ.. ผมอยู่นี้.. สัญญาว่าจะไม่ทำให้เจ็บมาก ”
หลังพูดจบก็ประกบปากเข้าปหาริมฝีปากสีแดงก่ำบวมช้ำทันทีความร้อนแรงของริมฝีปากที่ส่งทอดให้กันและกันอาจจะทำให้คนด้านล่างไม่รู้สึกตัวเพราะมารู้ตัวอีกทีก็เข้าไปสี่นิ้วซะแล้ว
“ อึดอัด.. ”
“ พี่ได้อึดอัดวกว่านี้แน่นอนครับ. ”
ดึงนิ้วออกอย่างพรวดพราดแล้วจับมือข้างที่ว่างอยู่จับไปที่แก่นกายของตัวเองรูดสาวขึ้นลงสองสามครั้งก่อนจะเอามาจ่อที่ปลายทางเข้าสวรรค์
“ อย่าทำให้เค้าเจ็บนะ.. ” สรรพนามที่คนตัวเล็กด้านล่างใช้เรียกผมทำให้ร่างกายร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
นี้สินะที่เค้าเรียกว่าเขิน..
“ ครับ.. เค้าจะไม่ทำให้เจ็บนะ.. ”
“ อย่ามาปีนเกลียวน.. อ๊า! ”
คำด่าที่เกียบจะหลุดออกมา หลุบหายเข้าไปในลำคออย่างรวดเร็ว..
เมื่อผมค่อยๆ ดันตัวเองเข้าไปในช่องทางสีหวาน เรื่อยๆ จนสุดมิดด้ามก็ปล่อยค้างไว้อย่างนั้นเพราะถ้าขยับตอนนี้มีหวังได้โดนข่วนหลังเลือดซิบแหงแซะ
“ อื้อ.. ฮันบินรีบขยับ.. ” ประโยคที่หลุดออกมาจากปากคิมจินฮวานทำให้ไม่เชื่อหูตัวเอง..
พี่จินอ้อน..?
“ พี่อ้อนผมรึไง ? ” ใช้มือลูบโครงหน้าหวานอย่างเบามือแล้วก็ค่อยขยับๆ
เข้าออกเนิบนาบตามคำขอหรือคำอ้อน (?) ของคนด้านล่าง
“ ใครบอก.. อ๊า.. ”
เสียงครางกระเส่าที่ดังทั่วห้องทำให้ต้องสอบเข้าหาช่องทางสีหวานให้เร็วขึ้นตามแรงอารมณ์ของทั้งผมและพี่จินฮวานที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ
จนฉุดไม่อยู่
เมื่อเห็นสวรรค์ยู่มะรอมมะร่อก็เร่งขึ้นจนเตียงดังเอี้ยดอ้าดเสียงดังจนน่ากลัวโชคดีที่ว่าเตียงพี่มันสั่งทำอย่างดีเลยไม่กังวลว่าขามันจะหักลงมา
“ อ๊า.. ฮันบิน เร็วอีกหน่อย อื้อ! ” คำร้องขอที่ไม่คิดจะปฏิเสธทำให้ต้องสวนสะโพกเร็วขึ้นอีก
อีกนิดเดียว..
หมับ!
แรงจับที่แขนทำให้ผมต้องหยุดสะโพกที่กำลังสวนเข้าหาช่องทางกระทันกันทำให้สวรรค์ที่ใกล้จะไปถึงต้องถอยห่างออกมา..
ผมก้มลงมองหน้าพี่จินที่ตอนนี้หอบหนักเพราะแรงอารมณ์ที่โหมอย่างหนักบวกกับแก้มแดงๆ
เหงื่อที่เต็มไปทั้งหน้า ผมยุ่งเหยิงที่ดูยังไงก็ยังน่ารัก ถ้าเป็นพี่จินฮวาน
“ พ.. พี่ขอ.. อะ.. ออนท็อปได้ ม.. มั้ย ? ”
ปัง !
ระเบิดตัวเองอย่างอัตโนมัติ เมื่อกี้พี่จินพูดว่าอะไรนะ?
“ พ.. พี่พูดว่าไงนะ? ” ยังคงอึ้งไม่หายกับประโยคที่หลุดออกจากปากคนขี้มาดคิมจินฮวาน..
เมื่อกี้ผมไม่ได้หูฝาดใช่มั้ย ?
“ คิมจินฮวานขอออนท็อปได้มั้ย ? ”
ไม่พูดพร่ำทำเพลงผมยกพี่จินฮวานขึ้นจากเตียงแล้วจัดการท่าทางให้ท่าได้ทันที
พี่จินฮวานที่หน้าตาดูไม่เขินอายเลยซักนิดแต่กลับยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์เหมือนที่ผมชอบทำก่อนจะกดสะโพกลงมาครอบครองแก่นกายของผมจนมิดก่อนจะขยับขึ้นลงพร้อมๆกับสาวแก่นกายที่ชูชันของตัวเองไปด้วย..
เริศค่ะ..
“ อ๊า! ฮันบิน!! ”
“ อึก.. พี่จินฮวาน ” สะโพกเล็กที่ขย่มลงมาที่แก่นกายของผมเร็วแรงจนผมเห็นสวรรค์มะรอมมะร่ออีกครั้ง
ผมสวนสะโพกกลับตามจังหวะของคนด้านบน
อีกนิดเดียว..
“ พี่จิน อึก! ”
“ พี่จิน! / ฮันบิน! ”
สายธารแห่งราคะของทั้งผมและคนตัวเล็กด้านบนหลั่งไหลออกมาเหมือนน้ำตก
น้ำสีขาวขุ่นของพี่จินฮวานเปรอะเต็มหน้าท้องของผม
ผมสอบกระโพกใส่อีกสองสามครั้งแล้วก็ปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาเช่นกัน
พี่จินฮวานหลับตาลงก่อนจะล้มตัวลงหาผมก่อนจะกอดผมไว้แน่น
“ ผมรักพี่นะครับ.. ” พูดก่อนจะกอดอีกคนแน่นแล้วจูบหน้าผากพี่จินแผ่วเบา..
“ พี่ก็รักนาย.. ไอ้เด็กบ้าของคิมจินฮวาน ”
“ ผมก็รักพี่.. คนหล่อของคิมฮันบิน ”
