{nc} myroommate - 18

NC MYROOMMATE - 18

  

“โอ้ย!  ฮันบินมันเจ็บนะเว้ย เป็นอะไรของมึงเนี่ย!” จินฮวานตะโกนใส่หน้าคนตัวสูงอย่างเหลืออดเพราะการกระทำรุนแรงที่เขาไม่เคยทำกับผม ฮันบินเมื่อเดินมาถึงรถก็จัดการเปิดล็อคและเปิดรถด้วยมือเดียวเพราะอีกมือหนึ่งกำลังกระชากคนด้านหลังอย่างเหลืออดไม่ได้สนใจเสียงร้องโอดโอยด้านหลังเลยซักนิดเพราะความโกรธในกายมันมีมากกว่า จัดการนำถุงใส่ของที่จำเป็นไว้หลังรถก่อนจะเดินอ้อมไปที่นั่งข้างคนขับที่มีว่าที่แฟนอย่างจินฮวานนั่งกอดอกมองไปทางอื่นอยู่แล้ว จัดการเปิดประตูข้างคนขับออกแล้วคร่อมไปที่ตัวของจินฮวานทันที

“เห้ย! จะทำอะไร!” คนตัวเล็กเมื่อเห็นแบบนั้นก็ใช้มือทั้งสองข้างผลักดันคนด้านบนออกแต่แรงอันน้อยนิดก็ไม่มีผล ฮันบินรวบมือทั้งสองข้างของคนใต้ร่างชูขึ้นสูงด้วยมือเดียวก่อนจะใช้อีกมือจับเข้าที่กลางเป้ากางเกงของอีกคนแรงๆจนได้รับเสียงครางหวานมาเป็นรางวัล

“อ๊ะ.. จะ..จะทำอะไรปล่อยนะเว้ย..”

เสียงร้องตะโกนโวยวายแปรเปลี่ยนเป็นเสียงครางหวานแหบพร่าได้ไม่ยาก ฮันบินยกยิ้มอย่างผู้ชนะมืออีกข้างที่กุมแกนกายของคนตัวเล็กก็เริ่มลูบไล้ไปมาจนเจ้าของบิดกายเร่าอย่างน่าสงสาร คนตัวเล็กกัดปากแน่นเพื่อกลัดกลั้นเสียงน่าอายไม่ให้เล็ดลอดออกจากปากอย่างแรงจนกลัวว่าปากเล็กนั้นจะช้ำ เหงื่อเม็ดเล็กผุดขึ้นตามขมับทั้งที่ข้างในรถเปิดแอร์อยู่

ของหวานชิ้นโตอยู่ตรงหน้าแล้ว มีหรือคิมฮันบินคนนี้จะปล่อยไปได้ง่ายๆ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ถูกจุดขึ้นบนมุมปากหนาฮันบินโน้มตัวลงจินฮวานช้าๆ หยุดอยู่ที่ใบหูขาวที่บัดนี้เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงก่อนจะกระซิบด้วยเสียงแหบพร่า

“ผมจะทำให้พี่รู้ว่าคิมฮันบินคนนี้แหละ ผัวพี่..”

ก่อนที่คนเป็นพี่จะได้ตอบโต้ก็โดนปากหนาของฮันบินประกบเข้าที่อวัยวะเดียวกัน สัมผัสจาบจ้วงของคนตัวใหญ่ด้านบนทำให้ต้องเบ้หน้าเพราะแรงที่ถูกส่งมาจากอีกคน ดูดดึงจนไปทั่วกลีบปากบางจนบวมเจ่อและแน่นอนว่าอีกไม่นานคงจะแปรเปลี่ยนเป็นสีม่วงในอีกไม่ช้า

ลิ้นร้อนสอดเข้าไปด้านในโพรงปากบางเมื่อคนใต้ร่างทำท่าจะอ้าปากหอบเอาอากาศหายใจเข้าปอด เกี่ยวกระหวัดกับลิ้นเล็กจนเกิดเสียงจ๊วบจ๊าบน่าอายดังทั่วรถ เมื่อตะโบมจูบจนพอใจ ฮันบินค่อยๆผละออกจากกลีบปากบางช้าๆ จูบเบาๆที่ปากเล็กสั่นระริก

มือหนาค่อยๆถลกเสื้อยืดตัวบางของอีกคนขึ้นจนเจอกับตุ่มไตกลางอกที่ตั้งชันเชิญชวนให้ผู้พบเห็นได้เข้าไปลิ้มลอง ฮันบินก้มลงครอบปากลงกับตุ่มไตสีหวานดูดดุนสลับกับเลียไปมาเหมือนกับสิ่งนี้เป็นลูกอมรสหวานยังไงยังงั้น จินฮวานมองภาพนั้นด้วยกายที่สั่นระริกเพราะแรงอารมณ์ที่โดนอีกคนปลุกขึ้นมาในที่แบบนี้อย่างช่วยไม่ได้

“อ๊ะ.. อ๊าส์ ฮะ..ฮันบิน มันเสียวนะอื้อ...”

ครางกระเส่าออกมาอย่างหมดความอดทนเมื่อคนตัวใหญ่กัดลงที่ยอดอกของตัวเองเบาๆ ฮันบินกระตุกยิ้มร้ายขึ้นมาอีกครั้งก่อนที่จะไล้ริมฝีปากไปทั่วแผ่นอกบาง จูบซับทั่วทุกตารางนิ้ว ใช้จังหวะที่คนตัวเล็กเผลอจับเข้าที่ซิบกางเกงของคนใต้ร่างดึงมันลงเร็วๆ ไม่นานกายบางก็มีแค่เสื้อสีขาวตัวบางกับอันเดอร์แวร์สีขาวสะอาดปกปิดร่างกาย

“น่ารักจังครับเมีย.. จะกินแล้วนะครับ..”

กระซิบข้างหูด้วยเสียงกระซิบแหบพร่าใช้ลิ้นสอดเข้าไปในหูของคนตัวเล็กพร้อมกับมือหนาที่ดึงขอบอันเดอร์แวร์ของอีกคนลงมาจนร่นลงไปนอนกองกับพื้นโดยมช้เวลาไม่ถึงสองวิ แกนกายเล็กสั่นระริกตั้งชูชันขึ้นอย่างน่ารักเพราะอารมณ์ที่ถูกปลุกโดยคนด้านบน ฮันบินมองมันไม่นานก็หันไม่สาละวนกับใบหูแดงของคนตัวเล็ก จับเข้าที่แก่นกายเล็กก่อนจะชักรูดรั้งขึ้นลงช้าเนิบ

“อ๊าส์! ฮันบินเค้า..อิ๊”

จินฮวานครางลั่นเมื่อคนด้านบนเปลี่ยนจังหวะจากช้าเนิบเป็นแรงเร็ว สัมผัสจากมือหนา ทุกสัมผัสของคิมฮันบินยังคงทำให้จินฮวานแทบจะละลายได้ทุกครั้ง.. คนตัวเล็กปรือตามองคนด้านบนอย่างยากลำบาก มือเล็กที่ตอนนี้ถูกปล่อยจากการจับกุมของมือหนาถูกยกขึ้นมาคล้องคอของอีกคนไว้ ฮันบินมองคนตัวเล็กอย่างไม่เข้าใจแต่ไม่นานก็กระจ่างเพราะแรงจากมือเล็กที่ดึงรั้งคอให้ผมเข้าไปหา

“อึก.. ฮะ..ฮันบินจะ..จูบเค้านะ จูบ.. อื้ม”

ไม่ต้องรอให้ต้องรอนาน ริมฝีปากหนาก็ประกบลงกับปากเล็กทันที สัมผัสที่อ่อนโยนลงทำให้ร่างบางเคลิ้มจนแทบจะลาย ลิ้นร้อนชอนไชเข้าไปในโพรงปากนุ่มเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นของคนตัวเล็ก มือหนาก็ยังคงทำหน้าที่ไม่ขาดตกบกพร่อง ชักรูดแก่นกายขึ้นลงจนร่างเล็กต้องเสียวกระสันไปทั่วร่าง สะโพกมนส่ายไปมาด้วยความเสียวกระสันที่คนตัวสูงมอบให้

“อ๊าสส์! ฮันบินไม่ไหวแล้ว!” คนตัวเล็กกระตุกเกร็งก่อนจะปลดปล่อยออกมาเต็มมือหนา ร่างเล็กหอบหนักอย่างเหนื่อยอ่อนแต่ถึงเมียจะเหนื่อย แต่ฮันบินคนนี้ไม่ไหวแล้ว เขาต้องได้รับการปลดปล่อยเดี๋ยวนี้ ไมงั้นคงได้อึดอัดตาย..

“พี่จินผมไม่ไหว..”

ฮันบินก้มลงกระซิบเสียงแหบพร่าข้างหูคนตัวเล็กจนคนโดนถึงกับเสียวสันหลังวาบกับสิ่งที่กำลังจะตามมา ไม่ต้องทำให้รอนานฮันบินก็จัดการป้ายน้ำรักสีขาวขุ่นของคนรักก่อนจะค่อยๆ สอดใส่เข้าไปในช่องทางสีหวานของคนใต้ร่าง

มือเล็กจิกลงบนเบาะที่นั่งคนขับเพราะนิ้วหนาที่ดันเข้ามาจากหนึ่งเป็นสองและสามตามลำดับ คนตัวใหญ่ปลดเข็มขัดและกางเกงออกจากเอวออกอย่างรวดเร็ว ควักเสือน้อยออกมาจากถ้ำ จ่อเข้าไปที่ช่องทางรักสีชมพูที่ตอดนิ้วเขาไม่หยุดหย่อน แต่ก่อนที่จะได้ทำอะไรไปมากกว่านั้นเสียงโทรศัพท์เครื่องหรูของฮันบินก็ดังขึ้นมาขัดจังหวะซะก่อน..

“ใครแม่งโทรมาตอนนี้วะ!” ร่างสูงทึ้งหัวตัวเองอย่างอารมณ์เสียก่อนจะพาตัวเองไปนั่งที่นั่งคนขับเพื่อความสะดวกก่อนจะจับโทรศัพท์เจ้ากรรมที่ยังคงสั่นไม่หยุดขึ้นมารับด้วยความรำคาญ

“ครับ?” กรอกเสียงห้วนๆใส่ปลายสายอย่างอารมณ์เสียแต่ก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อรู้ว่าใครเป็นคนมาขัดจังหวะรักของตัวเอง

(เดี๋ยวนี้กล้าตอบห้วนกับพ่อขนาดนี้เลยหรอคิมฮันบิน..)

“ขอโทษครับพ่อคือพอดีเครียดนิดหน่อยนะครับ แล้วพ่อมีไรรึป่าวครับ?”

(เปล่าหรอก ก็แค่จะโทรมาบอกว่าพรุ่งนี้พ่อนัดผู้หญิงมาดูตัวกับแกแล้วนะ ห้ามเบี้ยวแค่นี้แหละ)

ไม่ทันจะได้ตอบโต้อะไรกลับไปสายก็ถูกตัดโดยที่ฮันบินไม่มีโอกาสได้ค้านอะไรเลย ผู้หญิงดูตัว.. เหอะ ฮันบินนวดขมับอย่างหัวเสียแต่ไม่นานสัมผัสร้อนที่แก่นกายของตัวเองก็ทำให้ผมต้องลืมตาไปดูต้นเหตุทันที บอกทีว่าคิมฮันบินคนนี้ใกล้ตายรึยัง..

จินฮวานที่น่าจะได้ยินเสียงสนทนาของสองพ่อลูกก็รู้สึกถึงรังสีความเครียดที่แผ่กระจายไปรอบรถ เขาก็แค่อยากช่วยให้ฮันบินหายเครียดได้บ้าง ปากเล็กครอบลงบนแก่นกายของฮันบินที่เริ่มสงบลงแล้วอย่างไม่ชำนาญแต่นั้นก็เรียกรอยยิ้มอบอุ่นจากคนตัวใหญ่กว่าได้ไม่ยาก ลิ้นร้อนไล่เลียไปรอบแก่นกายของว่าที่แฟนแล้วก็ครอบปากรับมันเข้าไปทั้งหมดอีกครั้ง ฮันบินซี้ดปากอย่างลืมตัวเมื่อใกล้ถึงจุด ยิ่งใบหน้าน่ารักที่ตัวเองหลงรักกำลังขะมักเขม้นกับการปรนเปรอให้ตัวเองแบบนี้ ก็ยิ่งอยากจะปล่อยออกมาซะตอนนี้

คนตัวเล็กลอบมองปฎิกิริยาของคนตัวสูงกว่าอยู่เป็นระยะ หัวเล็กขยับขึ้นลงกับแก่นกายของคนตัวสูงเร็วๆจนเส้นผมปลิวสไหว ฮันบินครางต่ำในลำคออีกครั้งเมื่อใกล้ถึงจุด ดันอีกคนออกเร็วๆก่อนจะชักแก่นกายตัวเองอีกสองสามที ปลดปล่อยออกมาเต็มใบหน้าหวานอย่างลืมตัว ฮันบินกระตุกเกร็งอีกสองสามครั้งก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้นแต่ก็พบกับภาพที่ทำให้แทบจะแตกอีกรอบอยู่ตรงหน้า

ใบหน้าหวานที่บัดนี้เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำกามของตัวเองไม่ใช่แค่หน้าทั้งตัวเลยต่างหาก.. ลิ้นเล็กไล่เลียไปตามฝ่ามือของตัวเองที่มีน้ำรักของผมติดอยู่สายตายังคงมองมาทางผมอย่างยั่วยวน ใจเย็นคิมฮันบินยังมีเวลาทั้งคืน เอาตรงนี้ที่มันแคบ...

ถอนหายใจออกมายาวๆเพื่อระบายอารมณ์ที่กำลังปะทุอยู่ในกายก่อนจะหันไปหยิบเสื้อผ้าของคนตัวเล็กที่พึ่งซื้อมายื่นให้ ถ้าขืนใส่ชุดนี้เดินออกไปคนคงมองไม่ดีแน่ๆ จินฮวานรับเสื้อไปก่อนจะเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที ฮันบินมองหน้าอกของคนตัวเล็กไม่วางตาแต่ก็ต้องละสายตาออกมาเร็วๆเมื่อความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่ตีตื้นขึ้นมา จัดการใส่กางเกงของตัวเองที่ร่นลงไปกองกับข้อเท้าให้ขึ้นมาอยู่บนเอวดังเดิมแล้วออกรถไปทันที..