SF {BJIN} : Promise

SF {BJIN} : Promise 

author : admin ; BJ

Rate : NC 18+

" ผมสัญญาว่าผมจะกลับมา ผมไม่มีทางทิ้งพี่ไปหรอก .. "

" รีบกลับมานะ พี่จะรอนาย.. "

ผ่านมากี่ปีแล้วนะ.. ทำไมนายยังไม่กลับมาอีก คิมฮันบิน..

" จินฮวาน มึงเหม่ออีกแล้วหรอวะ ? ยังคิดถึงเด็กนั้นอยู่อีกรึไง ? มันไม่มีทางกลับมาอีกแล้ว.. "

ใช่.. ถึงเด็กนั้นจะไม่กลับมา ผมก็อยากจะรอ รอจนกว่านะแน่ใจไม่มีทางกลับมาอีกแล้วจริงๆ..

" กูรู้.. แต่วันนี้เป็นวันครบรอบ 1 ปี ของกูกับเด็กนั้น วันนี้กูนะตัด วันที่กูจะรอวันสุดท้าย.. "

ผมจะหยุดทุกอย่าง.. มันเหนื่อยเกินไปกับการที่ต้องรออย่างไม่มีจุดหมาย..

" ให้มันจริงเหอะ.. แทฮยอนเพื่อนรักของมึงจะเอาใจช่วย.. "

ผมเงยหน้ามองแทฮยอนเพื่อนสนิทของผมด้วยแววตาขอบคุณ

กี่ครั้งแล้วนะ.. ที่ต้องให้มันมาคอยปลอบแบบนี้..

หวังว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายนะ..

ไอ้เด็กบ้าฮันบินเอ้ย ! ทำไมยังไม่กลับมาอีก

นี้มันก็ผ่านมา 1 ปีแล้ว ไหนบอกว่าจะไปอยู่กับเพื่อนที่อังกฤษ 2-3 เดือนกลับ
แต่นี้มันก็ปาเข้าไปปีนึงแล้วนะ คอยดู ถ้าวันนี้ยังไม่กลับมาอีก

เราเลิกกัน !!

ผมบอกลาเพื่อนสนิทของผมและเดินออกมาจาก ม. พาตัวเองที่ตอนนี้แทบไม่มีแรง เดินกลับหอที่อยู่ไม่ไกลนัก แต่ทำไมวันนี้มันกลับดูไกลผิดปกตินะ..

อาจจะเพราะ
ว่าผมที่แทบจะไม่ได้นอนเพราะมัวแต่นั่งรอมันกลับมาหา หรือไม่ก็เพราะ..

หัวใจที่มันอ่อนล้าเต็มที..

ในที่สุดก็พาตัวเองขึ้นมาถึงห้องจนได้ ผมยกนาฬิกาข้อมือเรือนสวยขึ้นดู

อ่า.. สองทุ่มแล้วหรอเนี่ย ?
อีกแค่ 4 ชั่วโมง..
ทุกอย่างก็จะจบแล้วสินะ..

หนังตาที่หนักอึ้งของผมทำให้รู้ได้เลยว่าผมควรจะพักผ่อนแค่ไหน..

จัดการพาตัวเองลุกขึ้นไปอาบน้ำให้เสร็จเรียบร้อยแล้วค่อยมานอน

อยู่ในสภาพนั้นนอนมีหวังได้เน่าก่อน - -

วิ่งเข้าไปในห้องน้ำโดยไม่ลืมหยิบผ้าเช็ดตัว กับเสื้อแขนยาวและกางเกงขาสั้นที่ใส่นอนประจำหลังจากที่เด็กนั้นไม่อยู่

ขืนใส่แบบนี้นอนต่อหน้ามัน ผมคงไม่ได้พักผ่อนหนักกว่าเดิมแน่ๆ

ผมเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยชุดที่เตรียมเข้าไป แล้วล้มตัวลงนอนบนเตียงทันที

ขอให้นายกลับมาเถอะนะ..

HANBIN PART :

ตัวเล็กของผมจะเป็นยังไงบ้างนะ..
คิดถังจะแย่แล้วเนี่ย..

ในที่สุดก็ได้กลับซะทีเพราะไอ้พวกเพื่อนตัวดีของผมนั้นแหละรั้งผมไว้ไม่ให้กลับ

ทำให้กว่าจะมาได้ก็ปาไปตั้งปีนึง ตัวเล็กของผมคงจะโกรธแย่แล้วนะเนี่ย

ต้องหาวิธีง้อ ยังไงดีๆ - . -

" ดอกกุหลายมั้ยครับ ? "

ผมก้มลงมองเด็กน้อยน่ารักคนนึงที่ถือดอกกุหลาบขาวช่อใหญ่ไว้ในมือแล้วยื่นมันมาทางผม

ดอกกุหลาบไง ! พี่จินฮวานชอบดอกกุหลาบสีขาวยิ่งกว่าอะไรดี เรื่องนี้คิมฮันบินรู้ดีที่สุด..

" เอาสิ ช่อนี้เท่าไหร่ ? "

ผมถามเด็กน้อยข้างหน้าเบาๆ พอผมถามปุ้บเด็กน้อยก็ยิ้มแป้นส่งให้ผมทันที
น่าเอ็นดูจริงๆ ^_____________^

" xxxxxx วอนครับ "

เด็กน้อยข้างหน้ายื่นดอกกุหลาบให้ผมจนสุดมือแล้ว
บอกราคาเสร็จสรรพ

ผมยิ้มบางๆก่อนจะรับดอกกุหลาบไว้ แล้วยื่นเงินให้

" นี่อ่ะ ไม่ต้องทอนนะ เอาไปกินหนมนะ "

ผมลูบหัวเด็กน้อยเบาๆ แล้วเดินออกมา..

" ขอบคุณครับพี่ชาย !! "

ผมหันไปทางต้นเสียงก็เห็นเด็กน้อยคนนั้นก้มสุดตัว แล้วตะโกนเสียงดัง

ผมยิ้มให้เด็กคนนั้นบางๆ ก่อนจะเดินขึ้นรถแล้วรีบบึ่งออกมาจากตรงนั้นทันที

ตรงไปที่ไหนอ่ะหรอ ?
ก็น่าจะเดากันได้นี้ครับ

หอคนตัวเล็กของผมไง >__<


ผมพาตัวเองมาถึงหอของพี่จินฮวานโดยไม่ลืมช่อดอกกุหลาบสีขาวที่เอามาง้อคนตัวเล็กติดมือมาด้วย 

พอมาถึงหน้าห้องคนตัวเล็กผมก็หยิบกุญแจสำรองที่พี่จินฮวาน
ทำไว้ให้เผื่อมีเรื่องฉุกเฉินขึ้นมาจากกกระเป๋ากางเกง แล้วไขเข้าไปในห้องทันที 

มองเข้าไปในห้องที่พอจะมองเห็นลางๆได้อยู่เพราะแสงสีส้มจากโคมไฟข้างเตียงที่สว่างขึ้นเพราะการเปิดของเจ้าของห้อง 

อ่า.. คนตัวเล็กของผมอยู่นั้นไง

แล้วไอ้ชุดนอนนี้มันอะไรกัน ตอนอยู่กับผมทำไมไม่ใส่แบบนี้บ้างนะ -.,- พ่อจะฟัดสามเวลาหลังอาหารเลย คอยดู

แล้วไหนจะหน้าขาวนวลที่ต้องกับแสงสีส้มจากโคมไฟเสื้อแขนยาวที่ตอนนี้เลิกขึ้นจากการนอนดิ้นของอีกคน
ทำให้เห็นเอวบางๆน่าฟัดนั้นเต็มๆ แล้วยังจะขาขาวๆที่เผยออกเพราะกางเกงขาสั้นที่คนตัวเล็กใส่ ทำให้เห็นอะไรต่อมิอะไรได้ดีทีเดียวเลยล่ะ

จุดไคลแมกซ์น่ะหรอ..

ก็จะเป็นอะไรไปได้อีกล่ะ นอกจาก ปากสีเชอร์รี่น่าจูบที่เผยอออกไง

ทำไมถึงยั่วกันได้ขนาดนี้นะ..

ผมจัดการวางช่อกุหลาบสีขาวที่พึ่งซื้อมาวางบนโต๊ะ
แล้วขึ้นคร่อมคนช่างยั่วแทบจะทันที

" พี่จินฮวานครับ. . "

ก้มหน้าลงกระซิบข้างหูพี่จินฮวานเบาๆ แกล้งเป่าลมใส่พอให้จั้กกะจี้..

" ฮันบิน. . ? "

คนตัวเล็กลืมตาขึ้นก็เจอผมที่คร่อมอยู่ก็เบิกตาโพลงด้วยความตกใจพลางบ่ายหน้าหนีไปอีกทาง เผยให้เห็นซอกคอขาวน่าประทับตราเด่นชัด..

ทำแบบนี้มันยั่วกันแล้วนะครับ..

ผมจัดการเชยคางพี่จินฮวานให้หันหน้ามาหาผมแล้ว
ประกบปากเข้ากับริมฝีปากบางของคนข้างหน้าแทบจะทันที ยังหวานเหมือนเดิมเลยนะครับ.. ไล่เลียริมฝีปากของคนตรงหน้า ดูดดึงปากล่างของคนตัวเล็กให้พอใจแล้วสอดลิ้นเข้าสำรวจปากหวานทันที

พี่จินฮวานที่แรกๆขัดขืนจูบของผมตอนนี้กลับเริ่มเคลื้มไปตามจูบของผมแล้วเอามือขึ้นมาคล้องคอผมเพื่อให้ปากเราแล้วทุกส่วน
ของร่างกายแนบสนิทกันยิ่งขึ้น

น่ารักไม่เคยเปลี่ยนเลยนะครับ..

คนตัวเล็กที่มือตอนนี้เปลี่ยนจากคล้องคอของผมเริ่มเปลี่ยนไปทุบอกผมแทน ผมจำใจถอนริมฝีปากออกมาอย่างอ้อยอิ่ง

กลัวเมียตายก่อนหรอกน่า ถึงยอม.. -3-

" มาตั้งแต่เมื่อไหร่ ? " พี่จินฮวานที่เอ่ยขึ้น
หลังจากที่เงียบกันไปซักพัก..

" มาตั้งแต่ตอนที่พี่ยั่วผมอยู่ยังไงล่ะครับ.. "

พูดไปด้วยมือก็เริ้มเลื้อยลงไปยังกางเกงขาสั้นตัวบางของคนตรงหน้า ลูบผ่านเนื้อผ้าพอให้รู้สึก..

" อื้อ. . อย่า. . "

อย่าเสียงกระเส่าแบบนี้ใครมันจะไปอยากหยุดล่ะครับ

" อะไรหรอครับ. . "

มือที่แรกๆลูบผ่านเนื้อผ้าตอนนี้เริ่มสอดเข้าไปใต้กางเกงคนตัวเล็กแล้วจัดการพาส่วนนั้นของพี่จินฮวานออกมาดูโลก แล้วลูบส่วนปลายแผ่วเบา..

" ไม่. . อ๊าส์. . ไม่อะ. เอา "

พี่จินฮวานที่ห้ามผมด้วยสีหน้ายั่วแบบสุดๆ ดวงตาฉ่ำเยิ้มเพราะความเสียวที่ผมสร้าง ปากสีหวานที่เผยอออกเผยเสียครางที่พยายามกลั้น ดวงหน้าหวานที่ตอนนี้แดงเพราะแรงอารมณ์

ยั่วกันเกินไปแล้วนะครับ..

" โอเคครับ. .ไม่เอาก็ไม่เอา "

ผมผละออกจากพี่จินฮวานแทบจะทันทีที่พี่เขาห้าม แกล้งซะหน่อย . .

" อื้อ. . ช่วยหน่อย . . "

พี่จินฮวานที่เงยหน้ามองผมด้วยสายตาอ้อนวอนปนเสียงหวานๆ กับเสียงครางนั้นอีก. .

พ่ออยากจะจับฟัดซะจริงๆ ผมจัดการขึ้นคร่อมคนตัวเล็กอีกครั้ง แล้วก้มลงกระซิบแผ่วเบาข้างหู. .

" ขอผมสิครับ. . เรียกชื่อผมด้วย. . "

คำพูดอาแต่ใจที่หลุดออกจากปากของผม เรียกดวงหน้าหวานให้ขึ้นสีได้ไม่ยาก

พี่จินฮวานคล้องคอผมให้เข้าไปหามากขึ้นจนระดับของคนตัวเล็กอยู่ตรงหูของผมพอดี. .

" อ๊าส์. . ช่วยเค้าหน่อยนะ ฮันบิน เค้าไม่ไหวแล้ว. . "

คิดจะฆ่ากันใช่มั้ยครัช. .

ผมก้มลงจัดการกับปากคนตรงหน้าให้พอใจ ปากร้อนไล่ลงมาตั้งแต่ซอกคอขาว หน้าอกหอมกรุ่น
หน้าท้องไร้มัดกล้ามของคนตัวเล็ก

จนมาถึงแก่นกายน่ารักที่ส่วนปลายฉ่ำน้ำสีขาวขุ่น
ลิ้นของผมที่เริ่มทำงาน
ไล่เลียจากส่วนโคนขึ้นไปถึงส่วนปลาย แล้วจัดการคลอบคลุมมันไว้ด้วยปาก

" อ๊ าส์ . . ฮันบิน . . เร็วอีก "

จัดการทำตามบัญชาของคนใต้ร่าง
แทบจะทันที ผมเริ่มผงกหัวขึ้นลงให้เร็วกว่าเดิมพร้อมๆกับลิ้นที่ทำหน้าที่ตวัด
ส่วนปลายเร็วๆ

เรียกเสียงครางกระเส่าของคนตัวเล็กได้ไม่ยาก. .

" อื้อ. . ไม่ไหวแล้ว ! "

ในที่สุดพี่จินฮวานก็ปลดปล่อยออกมาเต็มปากผม
ผมกลืนมันเข้าไปด้วยความเต็มใจ

ก็ของพี่จินฮวานมันหวานจะตาย. .

" ก. . กลืนเข้าไปทำไม ? "

" ของพี่มันหวานนี้ อยากลองมั้ยล่ะครับ. . "

พอพูดจบผมก็ประกบปากกับคนตรงหน้าทันที สอดลิ้นที่มีน้ำสีขาวขุ่นเข้าไปในโพรงปากของอีกคนให้ได้ลิ้มรสบ้าง . .

หึ. .

จากแรกๆที่ผมคร่อมพี่จินฮวานอยู่ตอนนี้กลับเป็นผมที่โดนคร่อมแทน ผมรู้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว . .

พี่จินฮวานกินน้ำของตัวเองไม่ได้. . เพราะน้ำของพี่จินฮวานถ้าให้พูดง่ายๆก็. .

ยาปลุกดีๆนี้แหละครับ .

" ฮันบินให้พี่ช่วยบ้างนะ . . "

พี่จินฮวานพูดด้วยน้ำเสียงยั่วยวนเต็มที่ คนตัวเล็กด้านบนจัดการถอดกางเกงขาสั้นตัวบางของตัวเองออก แล้วใช้สะโพกถูไปมาตรงเป้ากางเกงของผม

ครั้งนี้ดูเหมือนจะเยอะไปว่ะ. .

" อึก. . พี่จินฮวาน "

สติของผมขาดผึงพร้อมกับเสียงครางทุ้มต่ำที่พยายามเก็บก็เล็ดลอดออกมา เพราะการกระทำของคนตรงหน้า. .

พี่จินฮวานที่ถอดกางเกงกับบ็อกเซอร์ผมออกไปตอนไหนไม่รู้จนตอนนี้สิ่งที่ปกปิดร่างกายของผมเหลือแค่เสื้อเชิ้ตสีขาวที่ใส่มาเท่านั้น

ส่วนสิ่งที่ทำให้สติผมไม่เหลือแล้วน่ะหรอ. .

พี่จินฮวานที่กดสะโพกลงมาบนแก่นกายของผมทีเดียวโดยไม่ทันให้ตั้งตัว. . คนตัวเล็กที่ขยับสะโพกขึ้นลงด้วยจังหวะช้าเนิบ มือที่ยันตัวเองอยู่บนหน้าท้องของผม ดวงหน้าหวานเชิดขึ้นด้วยแรงอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน

ออนทอปที่ผมคิดถึง . .

" อ๊ าส์. . ฮันบิน อื้ม. . "

พี่จินฮวานที่ก้มลงมาประกบปากกับผมแล้วจัดการสอดลิ้นเข้ามาสำรวจปากของผมบ้าง

พี่จินฮวานเป็นคนจูบไม่เก่งแต่ถ้าได้ยานี้แล้วล่ะก็จะกลายเป็นนักเซ็กส์ชั้นครูเลยล่ะ . .

ผมที่เริ่มทนไม่ไหวกับคนตรงหน้าผลักคนตัวเล็กลงกับเตียงแล้วขึ้นคร่อมทันทีก่อนจะกดแก่นกายลงไปจนสุด

" อื้อ. . "

ขยับเข้าออกด้วยแรงอารมณ์ที่มีอยู่พร้อมๆกับคนตัวเล็ก

" อ๊าส์. . ฮันบินไม่ไหวแล้ว ! "

" อึก ! "

ผมเร่งจังหวะสุดท้ายแล้วกดแก่นกายลงไปจนสุดก่อนจะปลด
ปล่อยเข้าไปในร่างอีกคนอย่างลืมตัว

" อ๊าส์ ! / อึก ! "

แล้วผมก็ล้มตัวลงข้างๆคนตัวเล็กทันที. .

JINHWAN PART :

หลังจากเสร็จทั้งคู่ ผมแทบอยากจะสลบให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย นี้ผมงอนมันอยู่ไม่ใช่หรอ ? T T

" ผมขอโทษนะครับ.. "

เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นข้างหู ผมหันไปทางต้นเสียง เพื่อมองสีหน้าของเด็กนั้น

" หายไปไหนมา..? "

ผมถามในสิ่งที่ผมอยากรู้ที่สุดตอนนี้

" ผมพึ่งกลับมาวันนี้ ผมขอโทษ. . พวกเพื่อนผมมันไม่ยอมให้กลับ. . "

แบบนั้นเองหรอ ? แต่ไหนๆ ก็กลับมาละ. .

" วันนี้วันอะไร ? "

ดูซิจะรู้มั้ย ? -3-

" Happy anniversary 1 year .. "

จำได้ด้วยหรอเนี่ย ? ./////////.

" นี้ครับ. . "

มันยื่นดอกกุหลาบขาวที่ผมชอบให้ ทำแบบนี้เขินนะเว้ย
-////////-

" ขอโทษนะครับ ที่หามาได้แค่นี้. . "

มันพูดก่อนจะก้มหน้าลงอย่างคนรู้สึกผิด

" แค่นี้ก็ดีแค่ไหน ขอบคุณที่ทำตามสัญญานะ.. "

ผมพูดพร้อมยิ้มอ่อนโยนให้ฮันบิน มันเงยหน้ายิ้มตอบผมแล้วหอมแก้มผมฟอดใหญ่

เด็กบ้าเอ้ย -///////////////-

" ผมรักพี่นะครับ.. "


" เอาหูมานี้สิ.. "

ผมพูดเสียงเบาๆ เด็กนั้นก็ยื่นหูมาให้ผมอย่างว่าง่าย

" พี่ก็รักนาย . . เดี๋ยวจะให้รางวัลถึงเช้าเลย.. "

ผมพูดก่อนจะผลักฮันบินให้นอนราบลง แฟนกลับมาทั้งทีขอหน่อยเหอะ . . >3< ~



ทอลค์ : ฟิคฉลองและฟิคคั่นจ้าาา จะมีมาอีกแน่นอนตืดตามกันนะจุ้บบบ >3 <